In 1977 werd Marga Stapel voor het eerst geplaagd door hevige gewrichtspijnen en zware vermoeidheid. "Begin jaren negentig werkten mijn benen steeds slechter en in 1997 moest ik zelfs gebruik maken van een rolstoel", vertelt ze.

"Jaren lang probeerde ik van alles om beter te worden. Soms leek het even te helpen, maar telkens viel ik weer terug. In februari 2002 viel ik zelfs zover terug dat ik niets meer kon bewegen."

Medisch wonder
"In bed merkte ik dat mensen om mij heen me alleen nog maar zagen als doodzieke patiënt", gaat ze verder. "Mijn lichaam mocht dan wel doodziek zijn, maar IK was er nog en die IK was niet veranderd. Dit was voor mij een doorslaggevend moment."

"Al vaker had ik gelezen over 'medische wonderen', mensen die niet meer te genezen waren en toch beter werden. Als het bij een ander kon, waarom dan niet bij mij?"

Door het lezen van veel boeken had ze inmiddels geleerd dat het lichaam en de geest beschikken over een heel sterk zelfherstellend vermogen. Het vertrouwen in haarzelf zorgde er voor dat ze weer kan lopen, zonder pijn en met volop energie.